Hallstatt

18-07-2020

Tijdens onze wandeltocht door Salzkammergut in Oostenrijk bezochten we het plaatsje Hallstatt. In 1997 werd het dorp met zo’n 900 inwoners toegevoegd aan de Unesco Werelderfgoedlijst. Niet alleen vanwege de prachtige ligging tussen de bergen aan het kristalheldere meer, maar ook omdat de houten huisjes zo authentiek zijn en er in de bergen al eeuwenlang zout gewonnen wordt.

Hallstatt wordt dagelijks overspoeld door toeristen en vele zijn op zoek naar bewijzen voor het feit dat Hallstatt model stond voor het koninkrijk Arendelle uit de film ‘Frozen’. Voornamelijk jonge vrouwen, met of zonder gezin, lopen daar met hun camera of telefoon in de aanslag, wachtend op het moment dat ze Elsa of Anna tegen het lijf zullen lopen. Wij hebben echter weinig gezien wat ook maar een beetje op een sprookje leek. Het regende twee dagen pijpenstelen; dat zorgde ervoor dat we ook niet echt heel veel moeite hebben gedaan.

Toen we ’s ochtends op de boot stonden te wachten, zodat we de wandeling aan de overkant van het meer konden voortzetten, zagen we twee zwanen met twee jongen (die schijnen overigens ‘pullen’ te heten). Dat was, met een beetje fantasie, best sprookjesachtig, natuurlijk. De vogels bleken ook helemaal gewend aan alle toeristen, want ze waggelden gezellig tussen alle mensen  door. Af en toe stopten ze even en lieten een groene kledder op de grond uiteen spatten. Ik wist nu gelijk wat die groene slierten waren die tussen de veertjes van de, plotseling wat minder schattige kuikens, plakten.  Een sprookje spatte uiteen.

We vervolgden onze wandeling, helaas nog steeds in de stromende regen. Vanwege de enorme plassen op de paden was het niet onverstandig extra goed op te letten waar je je voeten neerzette.

Getverderrie, daar lag een kikker! Op zijn rug, z’n vier pootjes aan weerszijden gestrekt en volledig platgereden! Wie die nog tot een knappe prins kon kussen, zou van goede huize moeten komen.

De plaatsen in de buurt van Hallstatt hebben overigens nogal wrede namen voor wandelaars die al enige dagen op pad zijn. ‘Lauffen’, ‘Au’ en ‘Beinhaus’, kwamen we onderweg tegen. ‘Beinhaus’ blijkt de naam van een gedeelte van de ‘Michaels Kapelle’ te zijn, want daar liggen zo’n 1200 schedels van voormalige bewoners van Hallstatt. 600 van die schedels zijn bovendien beschilderd met de naam van de eigenaar en andere versieringen. We hebben ‘Beinhaus’ niet bezocht: mijn hoofd stond er niet naar!

We liepen verder langs de spoorlijn naar Bas Ischl. Ik geef toe dat ik niet alleen vanwege de regen een steeds slechter humeur kreeg. Gedesillusioneerd keek ik nog een keer om naar Hallstatt aan de overkant van het meer. En toen zag ik hem staan! Ik kon mijn ogen niet geloven. Achter het raam van een vervallen huis stond een groot houten beeld van Simba uit ‘The Lion King’.

Nu wist ik het zeker: ik was in het verkeerde sprookje beland!

error: Content is protected !!